هنر و ادبیات

پاییز، آرام ترین فصل ،دارد قدم بر می دارد. حتی قبل از رسیدنش،با سبیل و موهای طلایی رنگ کم پشت اما با ابهتش، رنگ و روی شهر را با تمام طیف های زرد رنگ، نقاشی کرده است . پیرمرد با حوصله ای ست. با هر قدم که بر می دارد، صدها نفر در دنیا عاشق می شوند. آدم مغروری ست. نه عصا دارد و نه کمرش خمیده است.استوارانه گام بر می دارد و هر گاه که سرش را بر می گرداند، تعداد زیادی از مردم دنیا، معشوقه شان را در آغوش می گیرند.او پیوسته راه می رود و هر گاه که کلاهش را برمی دارد تا عرق های روی سر و صورتش را پاک کند، هزاران پرنده در دنیا، آوازهای عاشقانه ای می خوانند. پیرمرد خوش رویی ...

ادامه مطلب